Oct 22 2011

Πατρίς, Κόμμα, Οικογένεια…

Published by at 10:07 am under θέσεις,κόμματα

 Στις 20/10/11 οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ δεν περικύκλωσαν τη Βουλή αλλά την περιφρούρησαν. Με πρόσχημα την περιφρούρηση του μπλοκ τους (που με ηγεμονικό τρόπο είχε τοποθετηθεί μπροστά από τη Βουλή, αφήνοντας ελεύθερα τα πεζοδρόμια μπλοκάροντας όμως κάθε πρόσβαση στους δρόμους) και σε σαφέστατη συνεργασία με την αστυνομία, εγγυήθηκαν την απρόσκοπτη λειτουργία των κοινοβουλευτικών διαδικασιών. Η ίδια τακτική χρησιμοποιήθηκε από το Κόμμα και σε άλλες μεγάλες πόλεις. Δεν είναι τυχαίες οι ευχαριστίες από όλους τους ομιλητές της Βουλής (μηδέ του Άδωνι εξαιρουμένου)  λίγο μετά το μεσημέρι για την αποτελεσματική περιφρούρηση.

Από την προηγούμενη ημέρα, την 19/10/11, το μπλοκ του ΠΑΜΕ δημιουργούσε προβλήματα στο Σύνταγμα καθώς δεν επέτρεπε σε κανένα άλλο μπλοκ να κινηθεί πάνω στην Αμαλίας για αρκετή ώρα. Οι τριβές με το μπλοκ της ΠΟΕ-ΟΤΑ από θαύμα δεν εξελίχθηκαν σε ανοιχτή σύγκρουση.

Χιλιάδες άνθρωποι αυτές τις δύο απεργιακές ημέρες  αντιλήφθηκαν τόσο τις ηγεμονικές ασκήσεις όσο και τις χυδαίες επιδιώξεις του ΠΑΜΕ. Οι επιδιώξεις αυτές δεν είναι άλλες από την επιβολή μιας πολιτικής σταθερότητας και την προάσπιση των αστικών δημοκρατικών επιλογών  μέχρι τις εκλογές. Πολλές χιλιάδες διαδηλωτών σε αντίθεση με τις παράτες περί πρωτοφανούς ενότητας των πολιτικών δυνάμεων (ΠΑΜΕ, ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, «πλατείας συντάγματος») είδαν ξεκάθαρα το ΚΚΕ να παίζει για μια ακόμη φορά το ρόλο του νταβατζή κάθε λαϊκής κινητοποίησης.

Από κει και πέρα πρέπει να δούμε τι ρόλο έπαιξαν οι συγκρούσεις. Ήταν δεδομένο από την Τετάρτη ότι οι χιλιάδες διαδηλωτές, ακόμη και χωρίς την παρουσία του ΠΑΜΕ, δεν είχαν καμία διάθεση να μπουν στη Βουλή (τέτοια διάθεση είχαν διατυπώσει με σαφήνεια την 5η Μάη του 2010 όταν έπαιζαν ξύλο σώμα με σώμα με τα ΜΑΤ μπροστά στον «άγνωστο στρατιώτη»).  Η εικόνα μερικών δεκάδων ανθρώπων που ξεδίπλωναν κάθε λίγο και λιγάκι επιθέσεις στα ΜΑΤ από αριστερά της Βουλής και μιας διαρκούς αλλά αδρανούς επιδοκιμασίας από μερικές χιλιάδες ανθρώπων που βρίσκονταν επί της Αμαλίας, κατέληξε σε μια βαρετή επανάληψη που σύντομα εκφυλίστηκε. Και, παραπέρα, το πρωί της Πέμπτης δεν είχε διατυπωθεί καμία επιπλέον διάθεση από το πλήθος δεκάδων χιλιάδων διαδηλωτών.

Άρα, η επικέντρωση στην χυδαία στάση του ΠΑΜΕ που περιφρουρούσε φανερά τη Βουλή δεν είχε τη λογική ενός φυσικού φράγματος η οποία εμπόδιζε κάποια γενικευμένη συγκρουσιακή διάθεση. Θεωρήθηκε επί τόπου, μια και δεν υπήρχε προφανώς και κρίνοντας εκ του αποτελέσματος κανενός τέτοιου τύπου «σχέδιο» από κανέναν, ότι το ΠΑΜΕ έπρεπε “να πληρώσει για την ξεπουλημένη του αυτή στάση”. Το ΚΚΕ, ωστόσο, καθώς έχει πάντα έτοιμα τα σχέδιά του μαζί με τις εναλλακτικές τους, φάνηκε όχι μόνο έτοιμο και με διάθεση να αιματοκυλήσει κάθε εναντίον του κίνηση (με αιχμή τις παντελώς άστοχες και φονικές μέσα σε πλήθος μολότωφ και εφαρμόζοντας την αρχή της συλλογικής ευθύνης επιτιθέμενο σε ό,τι κινούνταν έξω από το μπλογκ του) αλλά και να εισπράξει την πολιτική υπεραξία ακόμη και από τον ενδεχόμενο θάνατο (το κάνει ήδη με τον οικοδόμο από τον Βύρωνα…) και τους τραυματισμούς των αναλώσιμων -για το ίδιο το ΚΚΕ- στελεχών του.

Οι «κουκουλοφόροι», που στο προκείμενο ήταν χιλιάδες άνθρωποι αγανακτισμένοι με το ΠΑΜΕ, επί ώρες άγονταν και φέρονταν από την κυρίαρχη αλλά και την αριστερίζουσα προπαγάνδα για να καταλήξουν τελικά σήμερα να αποτελούν σημείο κοινής αναφοράς για κάθε πολιτική μανούβρα. Για μια ακόμη φορά, οι  «κόκκινοι μπάτσοι» δεν βρίσκονταν μόνο στην Αμαλίας με κράνη, παλούκια και σημαίες του ΠΑΜΕ αλλά και με τη  μορφή wannabe στα «μετόπισθεν» με τα τύμπανα και τις ντουντούκες των διάφορων αριστερών και αριστερίστικων αιρέσεων.

Είναι αλήθεια ότι όλοι και όλες είχαν αντιληφθεί το ρόλο του ΠΑΜΕ αυτό το απεργιακό διήμερο. Ήταν κάτι παραπάνω από δυνατό να καταδειχτεί και να προεκταθεί παραπέρα στην κοινωνική συνείδηση αυτός ο ποδηγετικός ρόλος χωρίς την φυσική σύγκρουση -και μάλιστα με αυτούς τους όρους- με τον μηχανισμό του. Με δεδομένες, ωστόσο, τις συγκρούσεις βρισκόμαστε με ένα ΚΚΕ να προσπαθεί να εκτρέψει  τον απολογητικό του λόγο σε μια επιθετική μαρτυρία για την κοινωνική ειρήνη με έναν νεκρό και 40 τραυματίες. Επιπλέον, η ψήφιση του πολυνομοσχεδίου βυθίστηκε στις οθόνες κάτω από την επιφάνεια των «εντυπωσιακών» εμφυλιακών μαχών σώμα με σώμα…

Την Πέμπτη το μεσημέρι, μία καθαρά βολονταριστική απάντηση στον χειραγωγικό ρόλο του ΚΚΕ δόθηκε με αυτόν τον τρόπο…. με αυτόν τον αποσπασματικό, αποτυχημένο και πολιτικά μετέωρο τρόπο.

[youtube]http://www.youtube.com/watch?v=Td1nOjqm3L4&feature=player_embedded[/youtube]

Με αφορμή το βίντεο μπορούμενα κάνουμε μια ερώτηση κρίσεως: Ποιοί είναι οι κουκουλοφόροι;

27 responses so far

27 Responses to “Πατρίς, Κόμμα, Οικογένεια…”

  1. κάποιος says:

    Μπορείτε να ξεκαθαρίσετε τί θα έπρεπε να είχε γίνει την Πέμπτη; Να μείνουμε να τους κοιτάζουμε; να φύγουμε από τη συγκέντρωση;

  2. κω. από την κατάληψη says:

    Εξαρτάται ποιά είναι η στόχευσή σου. Πολιτικά το ΠΑΜΕ είχε εξοργίσει όλους τους άλλους διαδηλωτές με τη στάση του χωρίς, ωστόσο, εντέλει να αποτελεί το διακύβευμα των ημερών. Όπως και την Τετάρτη κανείς άλλος πολιτικός χώρος δεν είχε τη διάθεση να ανοίξει μέτωπο με δαύτους πέραν του α/α χώρου -και ενός κομματιού της “άγριας νεολαίας”- που για μια ακόμη φορά (με απόλυτο βολονταρισμό) και ενώ γνωρίζει χρόνια αυτή την “κολώνια” στο πετσί του αναλαμβάνει δράση την Πέμπτη δημιουργώντας μια υποδομή για να εκφραστούν και εκατοντάδες άλλοι εξοργισμένοι διαδηλωτές… Ωστόσο, χωρίς σχέδιο, χωρίς ουσιαστική υποδομή και χωρίς συνοχή τραυματίζονται δεκάδες άνθρωποι από τα ρόπαλα των κόκκινων μπάτσων και πέρα από τις πέτρες φεύγουν μολότωφ προς το υπερπέραν ανοίγοντας τους ασκούς του Αιόλου και εισάγοντας μεταβλητές για πολύ δυσμενείς προοπτικές. Το πώς θα αξιοποιείται ο (παραδοσιακός) δοσιλογισμός του ΚΚΕ δεν θα μας το περιορίζει κάθε φορά η ακαριαία αμεσότητα των απαντήσεων. Χειραφετημένα πολιτικά υποκείμενα είμαστε και τρόπους πάντα βρίσκουμε να απαντάμε. Το τί προτείνουμε δεν έχει να κάνει με το τί κάναμε στο Σύνταγμα αλλά το κείμενό μας (όπως προσπαθούμε πάντα) κινείται στην κατεύθυνση μιας ειλικρινούς από μεριάς μας εποικοδομητικής (αυτο)κριτικής…

  3. καποιος αλλος says:

    Γνωμη μου ειναι οτι επρεπε να μεινουμε να τους κοιταζουμε. Απο τη στιγμη που δεν υπηρχε διαθεση απο τα αλλα μπλοκ οσο προωθουμασταν οι συγκρουομενοι, να κλεινουν τα κενα που δημιουργουσαμε επρεπε να μην κανουμε τιποτα. Αν τα υπολοιπα μπλοκ απλα ανεβαιναν στη Γεωργιου οταν ειχαμε σπασει την αλυσιδα του ΠΑΜΕ θα ειχε γινει το πρωτο βημα για την απομακρυνση των Σταλινων που φασιστικα ειχαν καταλαβει την Αμαλιας μην αφηνοντας κανεναν να πλησιασει. Οι αριστεροι ομως προτιμησαν να αποφυγουν το πολιτικο κοστος γιατι πλησιαζουν εκλογες. Ακομα και η συντριπτικη πλειοψηφια των εξοκοινοβουλευτικων οχι απλα δεν πηρε θεση για την καταληψη της Αμαλιας απο το ΠΑΜΕ αλλα κατηγορησε τους αναρχικους για δολοφονικες επιθεσεις. Ετσι λοιπον εκει που κερδισμενο απο την ολη φαση θα εβγαινε μονο το ΚΚΕ χαρη σε εμας κερδισμενοι βγηκαν ολοι, εκτος απο εμας φυσικα!

  4. scripta manent | verba volant says:

    Σε γενικές γραμμές δεν διαφωνώ με την τοποθέτησή σας αλλά επειδή ήμουν παρών στη σύρραξη, αστοχείτε εσείς όταν γράφετε για “μολότοφ μέσα στο πλήθος” ενώ είδαμε πεντακάθαρα ότι οι μολότοφ πετάχτηκαν ενάντια στις αφηνιασμένες επιθέσεις της σταλινοπεριφρούρησης για να τις ανακόψουν.

  5. πλακα κανεις! says:

    Δεν χρειαζεται να μπω σε λεπτομερειες για να γινει αντιληπτο τι μπορει να προκαλεσει μια μολοτοφ που πεφτει στα ποδια απλου (χωρις στοιχειωδη εξαρτηση προστασιας) κοσμου…Αυτο θα το λαβουμε υποψη μας;

  6. scripta manent | verba volant says:

    Πλάκα μας κάνεις εσύ και οι όμοιοί σου με τα ληγμένα σοβιετικά ψυχότροπα που σας ταίζουν. Ήμουν εκεί και έχω ιδία αντίληψη των γεγονότων απ’ την αρχή έως το τέλος τους όπως και χιλιάδες άλλοι. Με τηλεορασόπληκτους έχω πάψει να συνδιαλλέγομαι πλέον.

    Ειρήνη παιδιά, ειρήνη και καλά ξυπνητούρια!

  7. δ. απο την κατάληψη says:

    Μάλλον υπάρχει ουσιώδης διαφωνία επι του κειμένου αν, κατα τα λεγόμενά σου,θεωρείς εύστοχες τις μολότωφ επειδή στάλθηκαν κατά της περιφρούρησης των Σταλινικών.Η χρήση του κάθε “όπλου” έρχεται μέσα απο την ίδια να κλιμακώσει κάθε φορά όχι μόνο τα όρια της φυσικής βίας,αλλά και τα σημαινόμενα που εμφορεί.Κι αυτά κάθε φορά μετατοπίζονται ανάλογα ποιός στοχεύει ποιόν και γιατί.
    Σε μια κίνηση όπου η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη,χωρίς οργάνωση,σχέδιο και στόχευση,είναι πολιτική αφέλεια να προκρίνεις το πολιτικό θυμικό αφήνοντας πίσω το μετέπειτα,ξεφορτώνοντας ότι έχεις για να σωθείς απο κάτι που έπρεπε να έχεις προυπολογίσει.

  8. βα. απο κατ. says:

    ριχνεις φωτια σε πληθος που ουτε πυροσβεστηρες εχει για να σβησει τον διπλανο του ουτε αντιπυρηκες στολες ουτε ασπιδες για να προστατευτει…και απλουστατα σε καποιον που δεν εχει τα παραπανω δεν χρειαζεται η μολοτοφ.Χερια,παθος για ελευθερια,παλουκια,καμια πετρα,οργανωση απο πριν και φαντασια χρειαζεται.Αν ειχαμε μια 2η μαρφιν προχθες θα ελεγες καλα κανανε και ριξανε τις μολοτοφ στα κομματοσκυλα του παμε?αν ναι ονειρευομαστε αλλους κοσμους.

    υγ:σε ταίζουν ληγμένα μηδενιστικα ψυχότροπα και τα λες ολα αυτα???

    (

  9. καποιος αλλος says:

    Το θεμα πλεον ειναι πως μπορουμε να αποκρουσουμε και να επιστρεψουμε τη λασπη που ριχνει το ΚΚΕ. Νομιζω πως πρεπει να γινει μια ‘Κουκουλωμενη Διαδηλωση” κατα της αντιλαικης πολιτικης Κυβερνησης – ΚΚΕ και προς τιμη της μνημης του ανθρωπου που πεθανε απο τις χημειες του κρατους!

  10. δρ.φουστάνος καλεί περισσό!όβερ! says:

    Η απάντηση θα ήταν εύκολη αν ήταν να τεθεί απλά: αξίζει να ψοφήσουν τα σταλινόσκυλα ή όχι; Ως πολιτικό πρόταγμα κανένας σοβαρός άνθρωπος που αγωνίζεται για την ελευθερία δεν έχει τον πολιτικό ή “ηθικό” ενδοιασμό να επαυξήσει την κατάφαση. Στο πραγματικό πολιτικό πεδίο που διαμορφώνουμε κάθε στιγμή με τις πράξεις μας η απάντηση δεν είναι τόσο απλή: ενας καμμένος κκες δεν σημαίνει και αυτόματα πως βρισκόμαστε ένα βήμα(πτώμα) πιο κοντά στην κοινωνική και ατομική απελευθέρωση και την αταξική κοινωνία. Ενας εχθρός λιγότερος δεν σημαίνει και έναν αντίστοιχο ισολογισμό ελευθερίας. Η επιλογή της σύγκρουσης, των μέσων και της βίας, όπως σωστά είπε ο δ. από σινιάλο δεν μπορεί να σχεδιάζεται πάνω στο θυμικό αλλά στην πολιτική και κοινωνική αποτελεσματικότητα.
    Ολος ο συρφετός του συστήματος, δεξιά και αριστερά, διάφορες τραγελαφικές wannabe ΚΚΕ αγωνιστικές κινήσεις, στήνουν μια νέα μαρφίν μέσα από τη συσκότιση και την ηθελημένη σύγχυση των γεγονότων.
    Αν ο “χώρος” νομίζει πως έχει την πολυτέλεια να σηκώσει κοινωνικα το βάρος ενός τέτοιου ιδεολογικού και κατασταλτικού πολέμου, αν νομίζει πως τα κοινωνικά του ριζώματα είναι τόσο στέρεα, αν νομίζει πως η κοινωνική κατανόηση των πρακτικών του είναι μεγάλη, τότε ορθώς πετάχτηκαν τα μπουκάλια και βρισκόμαστε χωρίς να το γνωρίζουμε σε περίοδο που ανθούν κομμούνες. Αν όχι, νομίζω πως η επιλογή της ρίψης μολότωφ ήταν τραγικά εσφαλμένη από όλες τις απόψεις….

  11. τραυματίας says:

    Δυστυχώς κάποιοι σύντροφοι και συντρόφισες επέλεξαν για ακόμη μια φορά να αποχωρήσουν από το Σύνταγμα στις 2 παρά επειδή η πολιτική τους καθαρότητα και οι στοχεύσεις τους δε βρήκαν την απαιτούμενη και όσο το δυνατόν πιο μαξιμαρισμένη ταύτιση με το σκηνικό που είχε ήδη διαμορφωθεί στην πλατεία, χωρίς ποτέ σχεδόν όμως να κάτσουν και να το παλέψουν κιόλας.

    κω. από την κατάληψη …..Περασμένα μεγαλεία διηγώντας τα να κλαις.

  12. γ. από κατάληψη says:

    Τραυματία, δεν μας λες όμως ποιες ήταν οι δικές σου στοχεύσεις για εκείνη τη μέρα. Γιατί οι δικές μας στοχεύσεις και η δική μας άποψη για το πώς αυτές συνδιαλέγονται με τα υπόλοιπα υποκείμενα στο δρόμο είναι σαφέστατα διατυπωμένες τόσο στο blog όσο και στο έντυπο υλικό της κατάληψης αλλά και στην ίδια τη στάση μας στο δρόμο. Και είναι κατατεθιμένες χωρίς να διεκδικούν κανενός είδους αλάθητο ή καθαρότητα. Για την ακρίβεια είναι εκτεθιμένες στην (αυτο)κριτική, αλλιώς το σχόλιό σου δεν θα απολάμβανε τη φιλοξενία μας…

    Κι αφού ξεδιπλώσεις το δικό σου σκεπτικό και τις δικές σου πολιτικές στοχεύσεις, πες μας λοιπόν τελικά, πώς εσύ το “πάλεψες” βάσει αυτών;

    τραυματία… οι αντιπάθειες μας συνθλίβουν τα μάτια.

  13. johndoctor says:

    Θα διαφωνήσω κάθετα με το κείμενο αυτό καταρχάς επειδή δεν ανήκω στον αντιεξουσιαστικό χώρο ελπίζω να μου ασκήσετε κριτική και όχι να με βρίσετε η να με πείτε πρόβατο κλπ.
    Δεν ειμαι κνίτης αλλά πιστευώ ότι η επίθεση ενάντια στο ΠΑΜΕ ήταν μεγάλο ΣΦΑΛΜΑ απο μια μερίδα αντιεξουσιαστών που αντί να περιμένουν να φύγει το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ, επιχείρησαν να καπελώσουν την κατάσταση και να δώσουν το δικαιώμα στα πράσινα γουρούνια των ΜΑΤ να ρίξουν τόνους χημικά…η επίθεση αυτή είχε σαν αποτέλεσμα ένας συνάνθρωπος μας να δολοφονήθει και αντί η ΑΚ και το σύνολο του αντιεξουσιαστικού χώρου να κάνει την αυτοκριτική του και να πεί ένα συλληπητήρια στον άτυχο οικοδόμο έριξε τα μπινελίκια στο ΚΚΕ και όχι στην μικρή μερίδα αναρχικών(?) που μάλλον για παρακρατικούς μου φάνηκαν και όχι για αντιεξουσιαστές…το θέμα αυτό έχει κουράσει και δεν είναι τυχαίο ότι ΣΥ.ΡΙΖΑ, ανταρσια, κκε μλ με ανακοινώσεις καταδίκασαν την επίθεση αυτή…
    Πρέπει να ενωθούμε ΟΛΟΙ αδέρφια όλος ο ευρυτερός χώρος της Αριστεράς για να αλλάξει η κατάσταση σε τούτη την γαμημένη χώρα…
    Περιμένω τον σχολιασμό σας χωρίς φανατισμούς και με νυμφαλιότητα διότι δεν ειμαι ούτε ΚΝΙΤΗΣ ουτε ακούω τον κάθε ρουφιανό δημοσιοκάφρο που και καλά υπερασπίζεται το ΚΚΕ για να διασπάσει το εργατικό ταξικό κίνημα…

  14. αλλος ενας says:

    νομιζω πως εκτος απο τις δολοφονικες μολοτωφ θα επρεπε να αναφερεται το κειμενο σας ΚΑΙ στις λυσσαλεες επιθεσεις των κνατ.
    Οπως την καταδρομικη επιθεση απο τη σταδιου, το ξυλο και την παραδοση πολλων συντροφων στην αστυνομια και το σκηνικο στο βιντεο οπου πεταξαν ανθρωπο απο μεγαλο υψος
    http://www.youtube.com/watch?v=rsmHseSHQZQ&feature=player_embedded

  15. γ. από κατάληψη says:

    προς johndoctor

    Οι προθέσεις του ΠΑΜΕ ήταν φανερές εξαρχής (από την Τετάρτη για την ακρίβεια): να προστατέψει τη Βουλή από την οποιαδήποτε έκφραση κοινωνικής οργής μέχρι τη στιγμή που θα ψηφιστεί το νομοσχέδιο.

    Η ευρύτερη αριστερά (κοινοβουλευτική ή μη) διεκδικεί ένα κομμάτι στην πίτα της δυσαρεστημένης (λόγω κρίσης) κοινής γνώμης όπως αυτή θα μεταφραστεί σε ψηφαλάκια στις ερχόμενες εκλογές. Γι’ αυτό και όλες οι οργανώσεις που ανέφερες όχι μόνο θέλουν να έχουν από κοντά το ΚΚΕ (παρ’ όλο που το Κόμμα βρέθηκε και απέναντι σε αυτές στο δρόμο) επιχειρώντας να λάβουν την ελάχιστη από την πολιτική υπεραξία των γεγονότων τις Πέμπτης, αλλά σπεύδουν να διαφυλάξουν την αστική τους νομιμοποίηση κάνοντας ότι δεν είδαν και δεν άκουσαν τίποτε άλλο εκτός των “κουκουλοφόρων”. Δεν είναι τυχαίο ότι παρά το γεγονός ότι ο θάνατος του Δημήτρη Κοτσαρίδη δεν έχει κάποια σχέση με τις συγκρούσεις που εκτιλύχθηκαν (όπως επιβεβαιώνουν όλες οι μεταθανάτιες εξετάσεις), οι συγκεκριμένες οργανώσεις εξακολουθούν να μιλάνε για “κουκουλοφόρους που σκότωσαν έναν εργάτη”. Αν αυτό δεν είναι χυδαιότητα και πολιτικό παιχνίδι πάνω στον νεκρό τότε τι είναι;

    Η θλίψη που προκαλεί το γεγονός του θανάτου ενός διαδηλωτή είναι μεγάλη, τόσο για μας όσο και για κάθε άνθρωπο που έχει βρεθεί στο δρόμο. Πόσο μάλλον αν τα αίτια θανάτου βρίσκονται στα δολοφονικά όπλα της αστυνομίας. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν θα μιλήσουμε για την χυδαία στάση του ΚΚΕ και τον ρόλο του ως εγγυητή της τάξης στο κέντρο της Αθήνας στη 2ήμερη απεργία.

    Όσον αφορά την αυτοκριτική σε σχέση με συγκεκριμένες επιλογές του αντιεξουσιαστικού χώρου την Πέμπτη, αυτή γίνεται σε όλη σχεδόν την έκταση του κειμένου, στο βαθμό που της αναλογεί μιας και δεν προσπερνάμε τον ίδια τον ρόλο του ΚΚΕ και τη στάση του μέσα στα γεγονότα…
    .
    .
    .

    προς άλλος ένας

    Καταρχήν δεν μιλάμε για δολοφονικές επιθέσεις με μολότοφ. Το κείμενό μας αναφέρεται σε “άστοχες και φονικές μέσα σε πλήθος μολότοφ”. Εκτός αυτού, νομίζω γίνεται σαφής η επιθετική θέση του κειμένου απέναντι στο ΠΑΜΕ όταν γράφουμε για “προμελετημένο σχέδιο”, για “λογική της συλλογικής ευθύνης και επίθεσεις σε όσους κινούνταν έξω από το μπλοκ του” χωρίς είναι αλήθεια να γίνονται συγκεκριμένες αναφορές στη δράση του… Όχι γιατί δεν έχουν την μεγάλη τους αυταξία, αλλά γιατί το κείμενο επιχειρεί τόσο να διατρήσει, να αποδομήσει και να απαντήσει στο πολιτικό παιχνίδι που στήθηκε με αφορμή τα γεγονότα της Πέμπτης από τους μηχανισμούς της Κυριαρχίας και ολόκληρο -σχεδόν- το φάσμα της (κοινοβουλευτικής ή μη) Αριστεράς, όσο και να παράγει ένα πεδίο στοχασμού και αυτοκριτικής στο εσωτερικό του α/α χώρου. Χωρίς να επιχειρεί να διεκδικήσει -φυσικά- κανενός είδους αλάθητο.

  16. Αναρχία says:

    “Την Πέμπτη το μεσημέρι, μία καθαρά βολονταριστική απάντηση στον χειραγωγικό ρόλο του ΚΚΕ δόθηκε με αυτόν τον τρόπο…. με αυτόν τον αποσπασματικό, αποτυχημένο και πολιτικά μετέωρο τρόπο.”
    Αυτό που δεν είναι καθόλου σαφές είναι ποια θεωρείτε εσείς ότι θα ήταν η επιτυχής απάντηση στον χειραγωγικό ρόλο του κκε.Η απουσία απάντησης και η αποδοχή του ρόλου του κκε στην διαδήλωση;Κάποια αλλη κίνηση και ποια;Με ποιο άλλο τρόπο θα μπορούσε να “καταδειχτεί και να προεκταθεί παραπέρα στην κοινωνική συνείδηση αυτός ο ποδηγετικός ρόλος “;
    Και επειδή έχει τεθεί το ερώτημα “ποια ήταν η δική μας στόχευση” ,νομίζω πως γνωρίζεται και εσείς πως ήταν “η ανατροπή του σχεδιασμού του κκε για τον πλήρη έλεγχο της κινητοποίησης”.Επιτεύχθηκε αυτός ο στόχος;Νομίζω πως ναι.Εσείς πιστεύετε πώς όχι;

  17. κω. από την κατάληψη says:

    Το ΚΚΕ είναι ένα πολιτικό μόρφωμα με τις κοινωνικές του αναφορές και τα ριζώματά του. Δεν πρόκειται για έναν πολιτικό αντίπαλο που αντιμετωπίζεται με τα ίδια “εργαλεία” που χρησιμοποιούνται για τους φασίστες. Η βία του βρίσκεται στην άκρη των πολιτικών του επιλογών, δεν καταναλώνεται, δεν προκρίνεται, δεν είναι απότοκη κανενός θυμικού και ελέγχεται από έναν κεντρικό σχεδιασμό που έχει ενσωματώσει όλες τις πολιτικές προεκτάσεις της.
    Τη βία του ΚΚΕ θα την πολεμήσεις με πολιτικά εργαλεία πρώτιστα γιατί από αυτα και μόνο καταλαβαίνει. Το Κόμμα έχει τη δυνατότητα να ανανεώνει τις περιφρουρήσεις του και να τις ενισχύει με τους χιλιάδες αναλώσιμους πιστούς του αν αυτό που θα έχει απέναντι στις πολιτικές του επιλογές είναι απλά μια φυσική απειλή από ένα διάτρητο πολιτικό μωσαϊκό.
    Η παρουσία του ΠΑΜΕ ήταν απωθητική στο Σύνταγμα και τις δύο απεργιακές ημέρες πανθομολογούμενα (δέχτηκε και εσωτερικές κριτικές). Το διακύβευμα ωστόσο δεν ήταν το ΠΑΜΕ στο βαθμό που δεν υπήρχε η διάθεση για γενίκευση της σύγκρουσης. Οι αναρχικοί μπορεί να ήταν ο μόνος πολιτικός χώρος που θα μπορούσε να φέρει σε πέρας μια αναμέτρηση με τις περιφρουρήσεις του ΠΑΜΕ αλλά δεν είναι και πολιτικός “εργολάβος”. Η αδιαφορά του α/α “χώρου” για τους πολιτικούς χειρισμούς δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπολογίζει τις πολιτικές παραμέτρους των επιλογών του.
    Η αποτυχία αυτής της βολονταριστικής κίνησης δεν είναι ότι σύντροφοι/ισσες καλώς έδωσαν την μάχη με τα λυσσασμένα σκυλιά του ΚΚΕ αφότου ξεκίνησε (δεν γινόταν και αλλιώς) ούτε ότι δεν ανατράπηκε ο σχεδιασμός του ΚΚΕ για τον έλεγχο της κινητοποίησης (τελικά έφυγε όταν αυτό γούσταρε από το Σύνταγμα έχοντας μετατοπίσει τις εντυπώσεις μακριά από αυτό που γινόταν μέσα στη Βουλή) αλλά ότι του δόθηκε η ευκαιρία να κάνει παιχνίδι με κάτι για το οποίο ήταν έτοιμος, να επιμερίσει τις ευθύνες για την θλιβερή του στάση και τις δύο ημέρες και να θέσει την ατζέντα για την παρουσία στο δρόμο (“περιφράξεις” πορειών) με τους δικούς του όρους.
    Η κατάπτυστη στάση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα (που εκ των υστέρων φαίνεται ότι θα είχε επιφέρει δυνατούς εσωτερικούς τριγμούς και που δειλά δειλά εμφανίζουν κάποια ισχνά δείγματα με φόντο τις “χτυπημένες περιφρουρήσεις” και τον πολιτικά σκυλεμένο νεκρό) έπρεπε να στηλιτευτεί στο έπακρο με όρους κοινωνικής προπαγάνδας ούτως ώστε να αντιμετωπιστεί εν ευθέτω χρόνω με όρους μαξιμαρισμένων κοινωνικών αναφορών και συγκεκριμένο πολιτικό και τακτικό σχεδιασμό.

  18. Καποιος αλλος says:

    Συμφωνω απολυτα με τον κω. Φανταστειτε την εικονα ενος συγκροτημενου αναρχικου μπλοκ, με πανο, σημαιες και συνθηματα να στεκεται μπροστα στις αλυσιδες του ΠΑΜΕ χωρις να προκαλει και χωρις να απανταει στις προκλησεις τους. Θα χαιρομουν παρα πολυ αν το εβλεπα! Ενα μπλοκ που ακομα και σε περιπτωση που το ΠΑΜΕ εκανε επιθετικη κινηση δεν θα απαντουσε. Ενα μπλοκ που μονο αν κινδυνευαν αμμεσα συντροφοι θα τσακιζε τους σταλινες!
    Δεν μπορει η πρωτη μας επιλογη να ειναι η βια. Εκτος αν ειμαστε του κωλου αναρχικοι. Επισης κατι αλλο που δεν μπορω να καταλαβω ειναι γιατι καποιοι κουκουλονονται πριν αρχισει η πορεια (ουτε καν οι συγκρουσεις). Εχει μετατραπει η κουκουλα πλεον σε ενα ειδος lifestyle. Η εικονα κουκουλομενων που περιφερονται στα πεζοδρομια διπλα απο την πορεια ειναι κατι που δεν μπορω να κατανοησω και την Τεταρτη δυστυχως οδηγησε σε συγκρουση και τραυματισμους με εκπαιδευτικους χαμηλα στην Πανεπιστημιου (REX)!

  19. Αναρχία says:

    “κω”
    Ισχύει ότι το ΚΚΕ δεν αδιαφορεί για τους πολιτικούς χειρισμούς.Όπως δεν νομίζω ότι αδιαφορούν για τους πολιτικούς χειρισμούς και σύσσωμοι οι αναρχικοί.Όντως δεν έχουμε τα πολιτικά εργαλεία που έχει το κκε.Δεν πρέπει να τα φτιάξουμε,να αναφερθούμε συγκεκριμένα σε αυτά.Κι αν ναι ποια είναι αυτά κατά τη γνώμη σας αυτά τα εργαλεία;Ο “κάποιος άλλος” αναφέρει ένα “πολύ συγκροτημένο αναρχικό μπλοκ”.Αυτό πιστεύετε στην κατάληψη ότι θα έπρεπε να είχε γίνει;
    Ρωτάω γιατί οι δυνατότητες της “κοινωνικής προπαγάνδας” είναι συγκεκριμένες.Έχω την αίσθηση ότι παραπέμπετε σε ένα “ασφαλές μέλλον” “επαρκούς προπαγάνδας” σε μία προσπάθεια για να αποφευχθούν τα στοιχήματα του παρόντος.Και αδιαμφησβήτητα βε βάση το παρόν,δημιουργήσε μία παρακαταθήκη η σύγκρουση στο σύνταγμα.Είναι σχεδόν αδύνατον πλέον για το κκε να επιχειρήσει την ίδια κίνηση τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον.
    Γράφετε επίσης “αλλά ότι του δόθηκε η ευκαιρία να κάνει παιχνίδι με κάτι για το οποίο ήταν έτοιμο, να επιμερίσει τις ευθύνες για την θλιβερή του στάση και τις δύο ημέρες και να θέσει την ατζέντα για την παρουσία στο δρόμο (“περιφράξεις” πορειών) με τους δικούς του όρους.”
    “Το κκε δεν ήταν έτοιμο να αποτύχει.Ήταν έτοιμο να αποδείξει ότι είναι ο αδιαμφησβήτητος κυρίαρχος των δρόμων.Με αυτό τον τρόπο θα έστελνε ένα μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις.Προς το καθεστώς για την συμπαράστασή του ,προς τους ψηφοφόρους για την νομιμοφροσύνη του προς το κίνημα για την ισχύ του.Επίσης η “ευκαρία για παιχνίδι” δόθηκε από τα media.Τα οποία έσπευσαν να τείνουν το χέρι τους ακριβώς γιατί το κκε έχει βγει με σοβαρές πληγές από αυτή τη σύγκρουση.
    Δεν είναι υπερβολικό μέσα από την ανάλυσή σας να παρουσιάζεται ως “νικητή” το κκε(πέρα από τα σημεία της αυτοκρίτικής);Από που προκύπτει αυτή η αίσθηση;Τι κέρδισε το κ.κ.ε και τι χάσαμε εμείς;

  20. Δάσκαλος says:

    <>

    Καλό θα ήταν αμα δεν έχεις ιδέα για το πως έγινε κάποιο σκηνικό να μην αναπαράγεις οτι μαλακια σου λένε κάποιοι που λογικά δεν ήταν εκεί και να μην συνεχίζεις το χαλασμένο τηλέφωνο !!
    Πολλοί κουκουλόνοντε στις πορείες αυτό δεν τους κάνει το ίδιο .
    Το οτι δεν μπορείς να το κατανοήσεις εσύ και ίσως αρκετοί άλλοι το γιατί πορεύετε κόσμος στο πεζοδρόμιο και όχι στον δρόμο μαζί με την πορεία, αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Ο καθένας ντύνεται περπατάει και πορεύετε όπως γουστάρει. Αν υπάρχει dress code καλό θα ήταν στα καλέσματα να αναφέρεται !!
    Και όσο για το περιστατικό που ανέφερες … Όταν μια ομάδα νεαρών (χούλιγκαν οπαδοί μιας συγκεκριμένης ομάδα) κινούντε χωρίς να κάνουν τίποτα απλά όπως ανέφερες εσύ κάπως “κουκουλομένοι” και απλά περπατάνε ( !!!) -ούτε σπάνε ούτε τίποτα- και γυρνάει ένα τσούρμο δασκάλων και φωνάζει (μπάτσοι, μπάτσοι, ασφαλίτες) … Και να το φωνάζουν αυτό οι μπάτσοι των αιθουσών διδασκαλίας σε παιδιά ακόμα και στον δρόμο είναι κάπως ειρωνικό !! Χωρίς να επικροτώ και να υπερασπίζομε το οτι τους τσακίσανε.
    Απλά ο δαρμένος δεν έχει πάντα δίκιο !!

  21. κοίταξε says:

    “Αναρχία”

    αυτό που ενδιαφέρει το κκε, ειναι να ανεβεί εκλογικά στις επόμενες
    εκλογές
    αυτό που ενδιαφέρει εμάς είναι ο κοσμος στον δρόμο
    ο κοσμος που παιρνει την ζωή στα χέρια του..
    αυτός λοιπόν ο κόσμος (που δεν μου ειναι ευκολο να διαγράψω τις αποχρώσεις και να θεωρήσω “αντίπαλο” αν υποθετικά αρχίσω να σκέφτομαι με όρους πολέμου ) έχει στο μυαλό του οτι και να κατεβεί στην πορεία κινδυνέυει απο τα κνατ (που θα το ξερε ουτως η άλλως μετά την πέμπτη) και απο κάποιους ανεγκέφαλους; ανωριμους; βαλτους; επικινδυνους; χουλιγκανους;
    που μπορει απο οργή; φόβο; άγνοια; μισος; να τον κάψουν..
    μπορει και να ναι λάθος το οτι μεταφράζω καποιον που δεν ειμαι
    κι ισως ακομη να ναι λάθος να είναι αυτο το περιστατικο αφορμη για να εκφραστει αυτός ο προβληματισμός
    αλλά το διακυβευμα του παρόντος ειναι η αλλυλεγγυη
    και θεωρω οτι ειναι περισσοτερο απ την συγκρουση
    ιδιαιτερα σε επιπεδο δρόμου και φυσικά λαμβάνοντας υπ όψην τις τελευταίες απεργίες..
    το και τι να κάναμε; τι σημαίνει;
    οτι αλλη φορά θα ξαναγίνει το ίδιο πάλι; γιατι αν ναι εχω πρόβλημα
    κι απ την άλλη
    δεν ηταν προνόμιο του χώρου η αντίδραση απέναντυ στους κόκκινους μπάτσους..
    απ οτι ξέρω κι άλλοι άνθρωποι οργίστηκαν, συγκρουστηκαν, ξεφυγαν
    αλλα δεν πεταξαν μολοτωφ , ούτε βγάλανε κανα γκάνι
    _είναι η ίδια λογική_
    και εγω αυτο δεν το ερμηνεύω ως δειλία ή ανεπάρκεια αλλά ως συνείδηση..

    και τελικά οι κουβέντες δεν γίνονται για την δικαίωση καποιων που τσακωθήκανε… αποτυπώνουν τις ανησυχίες και την ανάγκη για ανταλλαγή σκεπτικών.. γνώμη μου είναι οτι όσο τα πράγματα χειροτερεύουν.. θα είμαστε στο στόχαστρο..
    και ο καλυτερος τρόπος να το αντιμετωπίσουμε δεν είναι να αναβιώνουμε βεντέτες απο το ’98..

    συντροφικά πάντα..

  22. κω. από την κατάληψη says:

    @Αναρχία
    Δεν γράφουμε πουθενά ότι νίκησε το ΚΚΕ. Απλά εγώ προσωπικά σου απάντησα ότι δεν απέτυχε με τους όρους που το διατυπώνεις. Γράφεις: «Με αυτό τον τρόπο θα έστελνε ένα μήνυμα προς όλες τις κατευθύνσεις. Προς το καθεστώς για την συμπαράστασή του ,προς τους ψηφοφόρους για την νομιμοφροσύνη του, προς το κίνημα για την ισχύ του»… Γιατί θεωρώ ότι αυτό το μήνυμα το έστειλε τελικά;
    Τα Media έπαιξαν το παιχνίδι το δικό τους άσχετα με τις απαιτήσεις του ΚΚΕ. Άλλα στήριξαν κι άλλα κράτησαν «ίσες αποστάσεις» παιδεύοντας για αρκετές ώρες τους μηχανισμούς της προπαγάνδας του.
    Δεν είναι τα μπλογκ χώροι για να δηλώνουμε παρουσίες ή απουσίες από πολιτικά γεγονότα (για ευνόητους λόγους). Το κείμενο του Σινιάλου δεν γράφτηκε για να ασκήσει κριτική στους συντρόφους/ισσες που συγκρούστηκαν με τα λυσσασμένα Κνατ. Απολογίζεται το γεγονός και καταγράφει όσο πιο άμεσα γίνεται μια άποψη προκειμένου να συνυπολογιστεί σε μια δύσκολη και αναπόφευκτη συνέχεια.
    Σε ό,τι αφορά τον α/α «χώρο» δεν έχασε τίποτα που είχε πριν. Διαιώνισε απλά τις αδυναμίες του (ημών συμπεριλαμβανομένων). Σε ό,τι αφορά το ΚΚΕ είχε χάσει από την Τετάρτη κάτι που ίσως ισοσκέλισε μετά το μεσημέρι της Πέμπτης.
    Μια πρόταση πρέπει να συμπεριλάβει διαθεσιμότητες πάνω σε μια βάση κοινών περιεχομένων. Εμείς καταθέτουμε «τον οβολόν» μας. Ανάλογα με τις διαθεσιμότητες οργανώνεται και η πρόταση για τη συνέχεια. Συνταγές δεν υπάρχουν…

  23. Αναρχία says:

    Δεν ξέρω σύντροφε γιατί το θεωρείς.Στο κομμάτι που μας αφορά (το κίνημα) απέτυχε σίγουρα το κκε να επιβεβαιώσει την ισχύ του.Το καθεστώς βρέθηκε να το υπερασπίζεται μέσω των media και να απολογείται για χάρη του.
    Μακριά από εμένα λογικές “απουσιών” και “παρουσιών”. Συζήτηση κάνουμε για τη θέση σας η οποία ωστόσο είναι στην πραγματικότητα βαθιά κριτική για όσους συγκρούστηκαν με τα κνατ.Για την ακρίβεια η θέση “με αυτόν τον αποσπασματικό, αποτυχημένο και πολιτικά μετέωρο τρόπο.¨δε είναι απλώς κριτική αλλά και (πολιτικά) απαξιωτική.Αυτό δεν σας κάνει λιγότερο συντρόφους απλώς και η δική σας θέση κρίνεται.Τουλάχιστον αυτό προσπαθώ να κάνω (με ένα αποσπασματικό.αλλά ελπίζω όχι πολιτικά μετέωρο και αποτυχημένο τρόπο-γελάκι-).
    Το κκε έχασε πολλά το μεσημέρι της Πέμπτης.Έχασε το χαρτί της “ηγεμονικής δύναμης” στους δρόμους έχασε το χαρτί της “δύναμης ανατροπής” (για αρκετούς τουλάχιστον) έχασε και σε ένα βαθμό το ηθικό και την πίστη που είχαν τα μέλη του σε ότι αφορά τη γραμμή του κόμματος.Αυτή είναι η άποψή μου.
    Θα έλεγα επίσης ότι η σύνθεση των όμοιων περιεχομένων και όχι “τα κοινά περιεχόμενα”(κάπως μαξιμαλιστικός ο στόχος) μπορούν να αποτελέσουν τη βάση για προτάσεις.Συνταγές όντως δεν υπάρχουν.
    Τα ξαναλέμε στους δρόμους και στις συνελεύσεις..

  24. καποιος αλλος says:

    “Δασκαλε” ημουν μπροστα και φυσικα δεν διαφωνω μαζι σου. Ουτε ειπα οτι τα παιδια δεν προκληθηκαν αδικως (μιας και δεν γινοταν τιποτα). Το θεμα ειναι οτι δεν εκαναν τιποτα για να αποτρεψουν τη συγκρουση!
    Εγω σε φαση που εχω προκληθει κατα τον ιδιο τροπο εβγαλα την κουκουλα και ειπα αυτος ειμαι. Μαλιστα με μεγαλη μου εκπληξη ειδα να μπαινει μπροστα καποιος μεσηλικας και να τους λεει οτι “καλα κανουν τα παιδια και φορανε κουκουλες, γιατι τα κυνηγανε οι μπατσοι και τους φορτωνουν ακομα και σκηνικα με τα οποια δεν εχουν σχεση” (πιασαμε την κουβεντα μετα και αν πω σε αυτο το ποστ τι ηταν ο συγκεκριμενος κυριος θα νομιζεται τρολλαρω).
    Θεωρω οτι παντα υπαρχουν τροποι να αποφυγεις μια συγκρουση αλλα και να μην τα καταφερεις θα ξερεις οτι προσπαθησες. Το γεγονος οτι τα παιδια προκληθηκαν χωρις λογο δεν σημαινει οτι επρεπε να αρχιζουν να τις παιζουν! Δεν εδειξε ιχνος αυτοσυγκρατησης καμια απο τις δυο πλευρες!
    Αλλοι συντροφοι που βρεθηκαμε μπροστα, ματαια προσπαθουσαμε να εξηγησουμε στους δασκαλους οτι ειχαν αδικο αλλα ειχαν ηδη οξυνθει πολυ τα πνευματα. Ετσι λοιπον καποιοι επελεξαν να τη συκρουση και καποιοι να προσπαθουσαμε να ηρεμησουμε την κατασταση.
    Βεβαια και οι δασκαλοι απο τη στιγμη που επελεξαν αυτου του ειδους την αντιδραση καλα παθανε και τις μαζεψανε. Επιλογη τους ηταν!
    ( Νομιζω συντοφε οτι απο τα οσα γραφω ειναι πλεον κατανοητο οτι δεν εχω κανενα λογο να παιζω χαλασμενο τηλεφωνο)

    “Αναρχια” κανοντας λογο για πολιτικα εργαλεια ρωτας την αποψη της καταληψης για την αναφορα μου για ενα “πολυ συγκροτημενο αναρχικο μπλοκ μπροστα στις αλυσιδες του ΠΑΜΕ”. Ειναι γεγονος οτι στη συγκεκριμενη περιπτωση κατι τετοιο δεν ηταν εφικτο μιας και δεν ειχε γινει η απαραιτητη προετοιμασια. Απο οτι φαινεται ομως, καποιοι πανε να δωσουν εργολαβια στα ΚΝΑΤ την πειφρουρηση των διαδηλωσεων και νομιζω οτι θα το ξαναδουμε το εργο. θα ηθελα λοιπον και εγω να ακουσω την αποψη σου για αυτη μου την αναφορα καθως και καποιες δικες σου προτασεις για το πως θα πρεπει να αντιμετωπισουμε παρομοιες χυδαιοτητες απο τους σταλινες!

  25. κω. από την κατάληψη says:

    @Αναρχία
    Η ηγεμονική θέση του ΚΚΕ στο κίνημα δεν κρίνεται από μια σύγκρουση με την περιφρούρησή του στο Σύνταγμα. Πρέπει να τοποθετήσουμε τα γεγονότα της Πέμπτης στο πριν και το μετά.
    Η γελοιότητα της εικόνας του ΠΑΜΕ να περιφρουρεί την Πέμπτη τη Βουλή από τους διαδηλωτές (που από την Τετάρτη είχαν δείξει ότι δεν ενδιαφέρονται για επίθεση στη Βουλή) είχε θέσει ήδη ένα πολύ μεγάλο ζήτημα στο «κίνημα».
    Δεν ξέρω αν ζούμε στον ίδιο κοινωνικό περίγυρο αλλά το ΚΚΕ φαίνεται ότι διεκδικεί όλο και περισσότερο μετά την Πέμπτη τα ψηφαλάκια των συντηρητικών μικροαστών (ποιος άλλωστε ο λόγος να επιμένει ότι οπαδοί του Λάος βρίσκονταν ανάμεσα στους επιτιθέμενους;) αλλά και να διεμβολίζει την όποια συνεκτικότητα των λαϊκών συνελεύσεων έχοντας μετατοπίσει την ατζέντα από τον άθλιο αποκλεισμό άλλων διαδηλωτών που εφάρμοσε την Τετάρτη και την Πέμπτη σε μια άλλη «υπόθεση», αυτή των περιφρουρήσεων από «προβοκάτορες» και «παρακρατικούς». Επιπλέον, ο α/α «χώρος» έχει ανοίξει μετά τους μπάτσους και τους φασίστες μια βεντέτα και με τους κκεδες, βεντέτα που τον απομακρύνει όλο και περισσότερο από την επεξεργασία μιας ουσιαστικής συντριβής της γενικευμένης «κουλτούρας της κρίσης». Και είναι πάντα ένα ζήτημα τι και πόσα βάρη μπορούμε να σηκώσουμε…
    Η σύγκρουση της Πέμπτης ήταν μια αρχή κι όχι ένα τέλος ή μια τελική διευθέτηση. Το δικό μας κείμενο επιδίωξε να τοποθετηθεί ακριβώς στο σημείο του επόμενου βήματος χωρίς να φείδεται αυτοκριτικής (είναι ένα χαρακτηριστικό εξάλλου που μας διαφοροποιεί από τις μαρξιστικές ορθοδοξίες και αιρέσεις) προκειμένου να συνυπολογιστεί για να έχουμε συνολικά τη μεγαλύτερη δυνατή πολιτική και κοινωνική διεισδυτική αποτελεσματικότητα μέσα στη δύσκολη αυτή συγκυρία. Στόχος του κειμένου δεν είναι να απαξιώσει αυτούς που συγκρούστηκαν –όπως γράφεις- αλλά να ξεθυμάνουμε από μια μάχη για να σταθούμε με καθαρά μυαλά και αισθητήρια σε ένα πόλεμο με το κράτος και τα κάθε είδους αφεντικά.
    Ο τρόπος σου δεν είναι ούτε αποσπασματικός, ούτε αποτυχημένος ούτε και πολιτικά μετέωρος. Είναι συγκεκριμένος και πάνω απ’ όλα συντροφικός όπως αναλογεί στις δύσκολες αυτές μέρες. Ραντεβού στους δρόμους και τις συνελεύσεις…